گروه کوهنوردی سرابان نطنز

گروه كوهنوردي سرابان نطنز در زمينه هاي كوهنوردي ، كوه گشت ، كوير نوردي ، غار نوردي و پياده روي فعاليت دارد

عكس هاي قله دماوند

                        

قله دماوند

نویسنده : عباس کوچه فاره : ۱:۳٩ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۳۸٦/٩/٢٧
Comments نظرات () لینک دائم

شهرستان نطنز


شهرستان نطنز از شهرستان‌های استان اصفهان در کشور ایران است. مرکز این شهرستان شهر نطنز است.

در تقسيمات رسمي كشوري، شهرستان نطنز در حال حاضر داراي دو بخش مركزي و امامزاده, دو شهر نطنز و بادرود و پنج دهستان به نامهاي كركس, طرقرود, برزرود, امامزاده و خالدآباد مي باشد.

منطقه نطنز در حدفاصل 33 درجه و 25 دقيقه تا 33 درجه و 40 دقيقه عرض شمالي و 51 درجه و 25دقيقه تا 52 درجه طول شرقي قرار دارد.وسعت شهرستان برابر 3397 کیلومتر مربع و ارتفاع شهر نطنز از دريا 1600 متر است.

گیاهان طبیعی مناطق كوهپايه اي زیره، زرشک کوهی ،اسپندانه و سبزيجات خوراكي معطر می باشد. گیاه "گون" به فراوانی یافت مي شود. به غیر از بو دادن اسپند در مراسم ، اهالی روستاها از قدیم با آن شمایلی خاص درست کرده که طبق رسوم گذشتگان در اغلب خانه های روستائیان بر سر در و دیوار اتاقها موجود است ،این شمایلها ساخته شده بسته به ذوق و هنروری دارای طرحهای زیبائی است.

صیفیجات و میوه های درختی از محصولات كشاورزي نطنز است.از گذشته دیر مردمان نطنز در باغ داری و پرورش گل شهرت داشتند ، گلابی نطنز یکی از تفحه های آن دیار است. ابریشم کشی یا نوغان یکی از کارهای موجود در نطنز می بود ، تاسیس اداره نوغان نطنز مربوط به سال ۲ ۱ ۳ ۱ شمسی است .اما اكنون رونقي ندارد.

آبادیهای(روستاهای)نطنز را مي توان در پنج بخش متشكل كرد که این بخش ها با نهرهاي مربوط، همگی آب خود را از کوه های کرکس بدست مي آورند. اين بخشها بشرح زير می باشد:

بـرز رود  : از روستای معروف ابیانه آغاز و به ترتیب طره ، برز ، کمجان ، یارند و هنجن

چیمه رود:شامل روستاهای بیدهند(بیدتند)،فریزهند(فریزند)،تکیه سادات،چیمه،ولوگرد

طرق رود :شامل روستاهای کشه،طار،یحیی آباد،طرق،مزده،نیه،ربط سنگ،رحمت آباد،حسن آباد،تاج آباد،ابیازن،میلاجرد , اسپدان،نسران

باد رود :متین آباد،فمی،ده آباد،خالدآباد،آقاعلی عباس،باد،اریسمان،خداوندآباد،قلعه گوشه

بلوک مرکزی:رود هاو نهرهاي اين بلوك از دو روستای اوره و تامه سرچشمه گرفته و به قصبه مرکزی وارد مي شود و از آنجا از دو مسير به روستاهای پايين دستي پیرامون قصبه مرکزی منتهی مي شود. یک مسیر به سمت بادرود است شامل روستاهای جاریان،خفر، کندز،دستجرد،جزن،حل آباد و مسیر دیگر که امروزه پیوسته بهمان خیابان اصلی و قدیمی نطنز میباشد شامل روستاهای رهن،,وشوشاد،افوشته،ويشته،مزیدآباد،سرشک و ريسه

همچنین رودي فصلي در بخش شمالی کوه های کرکس جاري مي باشد بنام "لاکژ" که روستای صالح آباد(نی نی) و مزارع لاکژ و عباس آباد و احمد آباد و همچنین کالیجان مشرب از آن می باشند.

بخش غربی کوه های کرکس دارای رودخانه ای بنام سٌه رود میباشد که شامل روستاهای:سٌه،بیدشک، دهلر،کلهرود میبوده که بعلت بٌعدمسافت با مرکز اداری نطنز به شهرستان میمه ضمیمه گردیده.متذكر مي شود كه رودهاي منطقه نطنز همگي فصلي مي باشند و در فصلهاي غير باراني يا خشك مي شوند يا به شكل نهري كم آب در مي آيند.

گیاهان طبیعی مناطق كوهپايه اي زیره، زرشک کوهی ،اسپندانه و سبزيجات خوراكي معطر می باشد. گیاه "گون" به فراوانی یافت مي شود. به غیر از بو دادن اسپند در مراسم ، اهالی روستاها از قدیم با آن شمایلی خاص درست کرده که طبق رسوم گذشتگان در اغلب خانه های روستائیان بر سر در و دیوار اتاقها موجود است ،این شمایلها ساخته شده بسته به ذوق و هنروری دارای طرحهای زیبائی است.

 تاريخ، مردم و فرهنگ

زبان : زبان مردم نطنز یکی از گویشهای كهن زبان فارسی است ،ولي در روستاهای نطنز و بخشهای مختلف آن شاهد هستيم که مردم در تلفظ کلمات و بیان جملات هر کدام بنحوی کش و قوس های خاصی در تلفظ کلمات مي دهند. بطور مثال: کلمه "کوی" که در فارسی قدیم بمعنای منزل و سرای یا خانه میبوده هر کدام از روستاهای نطنز به شیوه ای آنرا تلفظ نموده در ابیانه به آن "کیا" گفته میشود در کشه "کیه" تلفظ میشود و در بیتند(بیدهند)"کی ی" و در کالیجان "کویه" ،در چیمه"کی یه" این تفاوت موجب شده تا هرکدام از اهالی روستاهای نطنز در صحبت با زبان ولایتی با یکدیگر به محل و روستای هم پی ببرند!

مراسم : پنجشنبه بازار که از اعصار گذشته در قصبه مرکزی نطنز برگذار میگشته،محلی بوده برای دادوستد که این سنت تا به امروز کماکان ادامه داشته ، که میتوان زیبائی خاصی را از حضور روستائیان مشاهده نمود.دیگر مراسم مرسوم در نطنز همان مراسمهای رایج در ایران بوده منتها با یک ویژه گیهای خاص مثلاً بیشتر در گذشتها که مراسم عروسی در روستاها برگزار میگردید با یک شوروحال خاصی بود بطوریکه چند روز طول میکشید مانند مراسم حنابندان،طبقکشی و... ، مراسم مذهبی مانند بلندکردن نخل در روز عاشورا و دور چرخاندن آن میباشد که همچو دیگر نقاط است و از دیگر مراسم رفتن به زیارت امامزادگان و اهل قبور در شبهای "برات" است که به شب نیمه شعبان گفته میشود یعنی در بعدازظهر روز چهاردهم ماه شعبان اهالی بر سر قبور رفتگان خود خیرات و نذورات گذاشته .

لباس : در مورد لباس مردم نطنز باید گفت که امروزه بجز ابیانه(آخرین روستای واقع در رودخانه برزرود)که بخش عمده ای از فرهنگ گذشته خود را هنوز حفظ داشته،دیگر نقاط به صورت معمول بوده ، البته بغیر از لباس از دیگر نکات که هنوز در ابیانه حفظ مانده خانه ها با دروپنجره های قدیمی آن است ،بطورکلی مردم ابیانه بنا به هر عللی تا امروز در حفظ آنچه که مربوط به فرهنگ گذشته است از دیگر نقاط سرآمد داشته بطوریکه ما در گویش زبانی نیز این اختلاف را شاهدیم تاجائیکه گویش فرس قدیم در ابیانه هنوز رایج بوده که به گفتهً بعضی زرتشتیان یزد آن را فهم کرده .

صنایع دستی : یکی از صنایع موجود در مرکز نطنز چینی آن است که هنوز بروش دستی تولید میگردد ، همچنین یکی دیگر از مشاغل گذشته نطنز حلاجی یا همان پارچه بافیست ، که هنوز بعضی از این دستگاه های قدیمی موجود میباشد . ریسندگی و قالی بافی یکی دیگر از کارهای دستی مناطق نطنز است که دومی یعنی قالی بافی آن هنور در روستاها رایج بوده و تولیدات آن به بازار فرش کاشان گسیل میگردد ، شیلونگری یکی از کارهای قدیمی موجود در بازار نطنز بوده . بازار شهر نطنز شامل دو قسمت می باشد که محله قدیمی آن که به پشت بازار معروف است روزگاری بازار قصبه مرکزی نطنز بوده،که در آن آهنگری ،شیلونگری(قفلسازی)،نجاری و خراطی از کارهای متداول آن عصر بوده ، که تا چند سالي پيش پیرمردهای بازمانده از آن دوران هم چنان در آن کار مي كردند .

 جاذبه های تاریخی و گردشگري

منطقه باستاني اريسمان: 13 كيلومتر دورتر از مركز شهر نطنز و در منطقه اي به نام "اريسمان" كه مركز دهستاني به همين نام است، آثاري چند هزارساله به دست آمده كه نشان از فعاليت صنعتگران ايران باستان در اين منطقه دارد. باستانشناسان در كاوش هاي سالهاي اخير در منطقه باستاني اريسمان به كوره هاي ذوب فلزات و قالب ها و قطعات ذوب فلز برخورده اند.

آتشكده: اين آتشكده بنايي از عهد ساساني است كه در حوالي مسجد جمعه (جامع) و در ميان باغي قرار دارد. ارتفاع اين بنا از سطح زمين به 2 متر مي رسد. آثار كمي از اين بنا كه شباهت بسيار كاملي به بناهاي دوران ساساني دارد، شامل چهارستون از هفت ستون اوليه و يك اتاق از چهار اتاق آن بجا مانده و بقيه فروريخته است. دو تاقچه از چهار تاقچه اي كه سطح مربع بنا را به تاق فوقاني گنبد متصل مي كند هنوز باقي است. ابعاد هر يك از اضلاع خارجي بنا 35 /11 متر بود، و ضلع داخل بنا 7 متر طول درد. دهانه هر تاق 5/69 متر است. اصل بنا با سنگ لاشه و پوششي از گچ ساخته شده است.

مسجد جمعه (جامع): مسجد جمعه يا مسجد جامع نطنز مجموعه اي از چندين بنا است كه اين بناها در دوران الجايتو خدابنده و پسرش ابوسعيد بهادرخان به ترتيب زير ساخته شده است: - مسجد بين سالهاي 704 تا 709 هجري. - بقعه شيخ عبدالصمد به سال 707 هجري. - ايوان جلوخان خانقاه در سال 716 و 817 هجري. - مناره كه تاريخ پايان بناي آن سال 725 هجري نوشته شده است. يكي از مورخان به نام "آندره گدار" درباره بناي مسجد جمعه نطنز كه از نظر سبك معماري در نوع خود كم نظير است و نشانه هايي از معماري چند دوره را در خود حفظ كرده است، مي نويسد: "مسجد كه نسبتاً از خرابي محفوظ مانده مركب است از يك شبستان هشت ضلعي گنبددار مشرف برصحني كه چهار ايوان دارد. اضلاع صحن را دهليزها و نمازخانه هاي مختلف به هم متصل مي سازد. اين مسجد از سمت شمال و مشرق و جنوب محدود است به كوچه باريكي كه چون به مدخل بزرگ مسجد و مقابل مناره و درگاه خانقاه مي رسد، وسعت يافته مبدل به ميدان كوچكي مي شود. در سمت غرب ويرانه خانقاه ديده مي شود، مسجد 3 مدخل دارد، يك مدخل جنوبي و دو مدخل شمالي، مدخل هاي سمت شمال همسطح حياط هستند، ولي مدخل جنوبي دهليزي است كه با 12 پله بلند به كف راهرو مسجد مي رسد... " از نقاط ديدني مسجد، مكاني در ميان صحن مسجد است كه با چند پله به كانال قنات آبي مي رسد كه از زيربناي مسجد عبور مي كند. اصل بناي مسجد با آجر و ملات ساخته و با آهك پوشيده شده است. برپهنه چندين كتيبه و سنگ نبشته در گوشه و كنار مسجد، تاريخ تعميرات، بانيان،معماران و استادان مجرب و مشهوري كه در مرمت و بازسازي اين مسجد فعاليت داشته اند؛ به خوبي عنوان شده است.

بقعه شيخ عبدالصمد نطنزي:

مسجد و خانگاه شيخ عبدالصمد
مسجد و خانگاه شيخ عبدالصمد

بناي اين بقعه با مسجد جمعه چنان مربوط و متصل است كه به نظر مي رسد مقارن يكديگر يعني در سال 707 هجري ساخته شده اند. محور اصلي بقعه و محراب آن كه با محور مسجد نزديك به 10 درجه انحراف دارد و نيز موقعيت راهرو، مقبره و دهليز مسجد دليل ديگري است برآن كه هر دو بنا در يك زمان ساخته شده اند. گنبد اين بقعه هرمي شكل و هشت ضلعي است. براساس لوحه اي در بقعه شيخ عبدالصمد، ساخت اين بقعه به اسماعيل بناي اصفهاني نسبت داده شده است. در راهرو مشترك مسجد و مقبره شيخ عبدالصمد سردر مخصوصي براي خانقاه ساخته شده كه كتيبه آجري آن به خط ثلث برجسته به خوبي قابل خواندن است. برضريح چوبي روي آرامگاه شيخ عبدالصمد نيز كتيبه اي به خط ثلث به چشم مي خورد با اين مضمون "عمل استاد حسين بن استاد اسماعيل سرشگي النطنزي في تاريخ نه اربع و سنين و الف سنه 1064 كتيبه عبداللطيف." و بر لوح سنگي روي قبر شيخ چنين حكاكي شده است: "هذا الغفور الرحيم الرحمن اللهم صل علي النبي و الولي و الحسن و الحسين و العباد و الباقر و الصادق و الجعفر و الكاظم الموسي و الرضا و التقي و النقي و العسگري و الحجته القائم محمدالمهدي الغازي صاحب الزمان(عج)" "همت مصروف داشت عصمت پناه صالحه خديجه سلطان بنت شمس طلا در سنه 1045 و اين اثر خير از او باقي ماند. گفتني است؛ قسمتي از بالاي محراب آرامگاه شيخ عبدالصمد هم اكنون در موزه ويكتوريا و آلبرت لندن نگهداري مي شود. قسمت هايي از اين محراب در اواخر قرن گذشته به سرقت رفته بود.

رباط شاه عباس: اين رباط در عهد شاه عباس اول توسط ميرابوالمعالي برزرودي يكي از امراي مقرب دربار (وزير حضور و مجلس نويس شاه) ساخته شده و داراي جلوخان و سردري با كتيبه سنگ شيشه اي به خط ثلث زيبايي است كه متأسفانه قسمتي از آن تخريب و ربوده شده و آنچه باقي مانده به لحاظ ديواره سازي و سنگربندي هاي اشرار و راهزنان در مدخل كاروانسرا اكنون به دشواري قابل خواندن است.

عباس آباد
عباس آباد

شكارگاه عباس آباد:شكارگاه عباس آباد و بنايي كه به اين منظور در محدوده شكارگاه ساخته شده است در محلي به نام "عباس آباد" و در حاشيه جاده قديم كاشان - نطنز قرار دارد، فاصله اين محل تا شهر نطنز كمتر از 10 كيلومتر است.

بناي شكارگاه عباس آباد به دوران شاه عباس بزرگ تعلق دارد و محل تفريح و شكار پادشاهان صفويه بوده است. اين بنا با خشت و گل ساخته شده و در ميان باغ وسيعي قرار دارد كه سمت غرب آن به ارتفاعات كركس منتهي مي شود و بخش شرق آن با تپه ماهورهاي كم ارتفاع به مراتع گسترده اي مي پيوندد كه تا بادرود ادامه دارد. چشم انداز زيبا و آب و هواي مطلوب اين محل را مستعد جذب گردشگر كرده است. به گفته يك مورخ فرانسوي، موقعيت ويژه اين محل، شناخت سازندگان بنا را در انتخاب مناسب ترين مكان براي شكار و گردشگري مي رساند.

قلعه وشاق: قلعه وشاق برفراز يكي از ارتفاعات مشرف به روستاي "اوره" قرار دارد و موقعيت آن طوري است كه دسترسي به بناي اصلي قلعه به سادگي ميسر نيست. براساس شواهد و اسناد موجود، قلعه وشاق و بناهاي پائين قلعه كه به دره اي موسوم به "روباه" ختم مي شود، در سده هشتم هجري از جمله اماكن معمور و مسكون بوده است. حمدالله مستوفي درباره اين قلعه نوشته است: وشاق، قلعه اي است در ولايت نطنز و... چون وشاق بر آنجا حاكم شد به قلعه وشاق معروف گشت. در زماني كه اين قلعه مسكوني بوده همه گونه لوازم زندگي در آنجا فراهم بوده چنان كه تا سه دهه گذشته آثار و علائم برخي از آنها مانند آسياب بادي باقي مانده بود. راه دسترسي به اين قلعه كه در راس صخره اي كله قندي بنا شده است مقدور نبوده و ظاهراً با استفاده از طناب يا زنجيرهايي كه به ميخ هاي ضخيم فولادي متصل بوده و بر سينه كش صخره كوبيده شده بود، به اين قلعه رفت و آمد مي كرده اند. برخي ها نيز مي گويند براي رسيدن به بناي اصلي قلعه راهروي مخفي و تونلي وجود داشته كه به مرور بسته و گم شده است.

مسجد جامع ابيانه:مسجد جامع ابيانه از جمله مساجد تاريخي شهرستان نطنز است كه در روستاي تاريخي ابيانه قرار دارد. قديمي ترين آثار موجود در اين مسجد منبر چوبي منبتكاري شده است كه تاريخ ساخت آن به سال 466 هجري مي رسد و همزمان با مناره مسجد جامع ميدان كهنه كاشان ساخته شده است. روستاي تاريخي ابيانه در دامنه شمال غرب كوه كركس قرار گرفته و تا جاده قديم كاشان -- نطنز حدود 20 كيلومتر فاصله دارد. اين روستا به لحاظ قرار گرفتن در يك منطقه كوهستاني و دور بودن ازمركز شهر نطنز، از تاخت وتازها ادوار گذشته مصون مانده و مردم آن نيز با حفظ آداب و رسوم گذشتگان كوشيده اند تا بافت قديمي اين روستا را به شكلي كه بوده است نگهداري كنند. روستاي ابيانه در حال حاضر يكي از مراكز گردشگري شهرستان نطنز به شمار مي آيد

گنبد باز
گنبد باز

گنبد باز:گنبدي است بر قله كوهي كم ارتفاع مشرف به شهر. در كتاب تاريخ زندگاني شاه عباس اول درباره چگونگي ساخت اين گنبد چنين آمده است: "شاه عباس اول اغلب تمرينات لشگري خود را در دشتي بين نطنز و اردستان انجام مي داد و شكارگاه هايي نيز در اين حوالي بود ودر اين شكارها، بازهاي جنگي و شكاري شركت داشتند، در سال 1001 هجري قمري كه شاه عباس به اردستان و نطنز رفته بود، يكي از بازها كه مورد توجه شاه بود و به "بازلوند" شهرت داشت در جنگ با عقابي زخمي شد و پس از چندي مرد و موجب ملال خاطر شهريار سرافراز گشت... و در حين توجه، اشاره عليه براين موجب صادر گشت كه حكومت پناه "نجم الدين محمود بيك" حاكم نطنز در مقامي مرتفع عمارت عاليه اي جهت دفن "بازلوند" طرح اندازد... و جناب حكومت پناه اطاعت حكم نمود و برقله كوهي رفيع (در همان مكان كه عقاب، باز را صيد كرده بود) گنبدي عالي طرح افكند و در عرض اندك زمان به اهتمام او به اتمام رسيد... و اگر كسي ملاحظه آن عالي بنا بنمايد، مي داند كه چه زحمت در اتمام آن بنا رفته و چه مبلغ زر در آنجا خرج شده... و مصالح آن تمامي از شهر نطنز برقله آن كوه كه يك فرسنگ است به پشت آدمي برده اند... "

همچنین قلعه هایی در اقسانقاط نطنز وجود دارد که نشان از وجود دوران نا امنیست یعنی جدا از وجود خانه ها در روستاها قلعه ای در مجاورت روستا وجود داشته که گویا در مواقع ناامنی جهت زندگی به آن وارد شده که بعدها اتاقهای این قلعه ها محلی گردید برای ذخیره آذوقه روستائیان که نمونه ای از این قلعه ها را میتوانید در روستای هنجن در مسیر جاده قدیم کاشان-نطنز مشاهده کرد، البته در دیگر روستاهایی نیز این قلعه ها بتناسب جمعیت آن وجود داشته ولی متاسفانه در گذشته بعلت استفاده از تیرچوبی و سنگ آن این قلعه ها تخریب گشته و فقط اسم یا آثاری از چارچوب دیواره ها و یا سردر آنها باقی مانده مانند قلعه روستای صالح آباد(ننی) در مجاور باغ عباس آباد مسیر "پل هنجن-نطنز" .

برگرفته از سايت ويكي پديا

نویسنده : عباس کوچه فاره : ۱:٤٠ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٦/٩/٢٥
Comments نظرات () لینک دائم

تمرينهای کوهنوردی

 

 

بهترين تمرين براي هر ورزش همان ورزش است.

 

ولي بهترين تمرين براي هر ورزش همان ورزش است. يعني چه؟

  يعني اينكه: قبل از آغاز كوهنورديهاي جدي، بهتر است با انجام كوهپيمايي چند ساعت با دشواري كم، آمادگي لازم را كسب كرد.

دوم: براي كسب آمادگي لازم قبل از صعودها بهتر است به تمرينهاي دو پرداخت.

 

 ابتدا در زمين چمن يا معمولي ولي به تدريج با دويدن در شيبهاي تند

 

با زمان حداقل يك ساعت. البته زياد اصرار بر اين زمان نمي‌رود ولي

 

يادداشت‌برداري از نحو تمرين بسيار مهم است.

 سوم: مهمترين موضوعي كه رعايت نكردن آن مي‌تواند آسيبهاي جدي به

 

همراه داشته باشد گرم كردن درست است. مطلوب‌ترين حركات همان

 

كششهاي بدن است كه از مچ پا شروع شده تا بالاي بدن مي‌رسد،

 

بطوري‌كه ابتدا مقدار كمي فشار مي‌آوريم (فقط نشان دادن حركت)،

 

بعد مقدار فشار را زياد مي‌كنيم تا آستانه درد بطوري‌كه به گرماي مطلوب برسيد. 

 و اما در برنامه شما كه كوله سنگين حمل مي‌كنيد، اول سعي كنيد

 

  وزن كوله را با خريد البسه سبك و غذاي كم‌حجم و پرانرژي به حداقل برسانيد

 

 زيرا كوله كشيدن سنگين هيچ وقت هنر نيست.

 با رسيدن به محلهاي استراحت يا كمپ با كشش مناسب از انباشت اسيد لاكتيك

 

 كه همان خستگي مفرط است جلوگيري خواهيد كرد پس لطف كنيد آنقدر انرژي

 

 مصرف كنيد كه آش و لاش به كمپ نرسيد كه حال هيچ كاري نداشته باشيد

 

 و فقط به خزيدن در كيسه فكر كنيد. پس اول كشش بعد به تدريج خوردن

 

مايعات ولرم و سوپ و غذاهاي مناسب براي كسب انرژي به منظور

 

 

جبران فشار كاري روز و فعاليت فردا. 

 

نویسنده : عباس کوچه فاره : ۱٢:٤٩ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۳۸٦/٩/٢٠
Comments نظرات () لینک دائم

فوائد كوهنوردي :

كوهنودري ورزشي بسيار عالي براي تمامي افراد در هر سن وسالي و با هر اندام و هيكلي كه دارند .

فوائدي كه براي تناسب اندام دارد :

كوهنوردي مي تواند از طرق زير باعث ايجاد تناسب اندام در شما شود :

  • بالا بردن قدرت بدني

  • بالا بردن تحمل

  • افزايش توازن

  • بالابردن انعطاف پذيري بدن

  • بهتر كردن وضعيت قلبي عروقي

مهار كردن استرس :

كوهنوردي نه تنها باعث قوي شدن قدرت جسماني بلكه باعث بالا بردن توانايي هاي ذهني و رواني انسان مي شود .

هنگامي كه از كوه بالا مي رويد ، شما درچالشي با خود درگير مي شويد كه امكان هر گونه فكر ديگري را از شما مي گيرد بطوريكه چنان فكرتان متوجه و متمركز كوه مي شود كه امكان فكر كردن به هر چيز ديگري را از شما سلب مي كند .

به همين جهت است كه به شما توصيه مي كنيم كه به هنگامي كه دچار ناراحتي  ذهني شده و با هجوم افكار ناراحت كننده مواجه هستيد و يا مشكلي داريد  براي مقابله با آن به كوهنوردي برويد .

هر چقدر شما بالاتر مي رويد بدنتان هورمون آردنالين بيشتري را توليد مي كند و اين همان هورموني است كه به هنگام بروز استرس در بدن شما توليد مي شود . كساني كه بطور منظم كوهنوردي مي كنند قادرند كنترل بهتري بر روي ترشح آدرنالين و بروز استرس خود داشته باشند .

  • استحكام قدرت عضلاني :

  •  

  • جنبه هاي اجتماعي كوهنوردي :

كوهنوردي باعث مي شود كه آنچنان فضا و جو دوستانه اي پديد آيد كه بهترين امكان براي شروع دوستي ها جديد  را با خود به همراه آورد. هنگامي كه افراد بطور دوتايي و يا جمعي به كوه مي روند ايجاد ارتباط و بوجود آمدن زمينه گفتگو در ميان آنها امري حتمي  است .

 باشگاهها و گروههاي كوهنوردي محلي مناسب براي ايجاد دوستي ها جديد و پدي آمدن جو دوستي و صمصميت بين افراد و همكاري كردن آنها با هم فراهم مي آورد .

  • كوهنوردي ورزشي براي تمام سنين :

شما اگر در هر رشته اي كه ورزش كنيد با بالارفتن سن اتان و بدليل كاهش قدرت بدني ، بتدريج از توانايي اتان كاسته شده و ديگر قادر نخواهيد بود به آن ورزش ادامه دهيد ورزشهايي چون فوتبال و واليبال و بسكتبال

كسب تجربيات ارزشمند :

آنهائيكه بطور حرفه اي به كوه مي روند بخوبي مي دانند كه بودن در طبيعت بكر و گاه خشن كوهستان چگونه مي تواند درسهاي بزرگي براي آنها داشته باشد و چه تجربيات ارزشمندي در اين زمينه كسب مي كنند . با اين حال همواره و بخصوص براي كوهنوردان جوان و كم تجربه لازم است كه از تجربيات ديگران در اين مورد استفاده كنند و به هنگام صعود به كوه از تجربيان راهنمايان كوه كمك بگيرند تا دچار مشكل نگردند .  

 

 

 

 

نویسنده : عباس کوچه فاره : ۱٢:٤٧ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۳۸٦/٩/٢٠
Comments نظرات () لینک دائم

کوله پشتی

در ميان وسايل کوهنوردي پس از کفش مهمترين وسيله کوله پشتي مي باشد ؛ چون تمام وسايل مورد نياز کوهنورد براي صعود و فرود و شب خوابي در درون آن قرار مي گيرد . کوله ها از زمان قديم تاکنون دستخوش تغييرات فراواني شده اند ؛ بطوريکه امروزه اگر براي اولين بار براي خريد کوله به يک فروشگاه وسايل کوه برويد شايد از ديدن سايزها و رنگها و اشکال مختلف آنها سرتان گيج رود ! بنابراين لازم است با مشورت يک فرد خبره و باتوجه به نيازتان کوله اي مناسب اختيار کنيد تا هميشه و در همه حال بهترين همدم شما باشد چون اگر شکل و اندازه کوله مناسب بدن و برنامه شما نباشد ممکن است بر اثر فشارهاي وارده بر شانه و ستون مهره ها براي هميشه از کوله و کوهنوردي و حتي از زندگي سير شويد
برخي از کوله هاي قديمي که امروزه نيز گاها استفاده مي شوند داراي يک زين فلزي در خارج از کوله هستند که با پشت فرد در تماس است و چون بار را به تناسب بين شانه و پشت و کفل تقسيم مي کند براي بارکشي هاي سنگين و حتي در موارد اظطراري براي حمل مجروح مناسب است . اشکال اين کوله ها وزن بيشتر و ارتفاع و پهناي زياد است . چون در مسيرهاي تنگ يا داراي شاخه هاي درخت و يا سنگنوردي بايد از کوله هاي باريکي استفاده کرد که عرض آن بيشتر از بدن نباشد . کوله هاي قديمي داراي جيب هايي نيز در پشت و طرفين هستند که مي توانيد وسايل ضروري و دم دست را در آنها قرار دهيد . ولي کوله هاي جديدتر که بيشتر براي برنامه هاي فني و يا زمستاني بکار مي روند بجاي جيب هاي بيروني داراي يک جيب بزرگ در روي سر کوله هستند و بعضا نيز در بخش انتهايي کوله محفظه اي را جداکرده اند که داراي زيپ است و مي توان براي وسايل ضروري و يا کيسه خواب از آن استفاده کرد ؛ در دوطرف و پشت کوله نيز بندهايي براي بستن وسايلي مانند فوم / زير انداز و کلنگ و باتوم و کرامپون و ... تعبيه شده است
جنس کوله ها معمولا صد درصد ضد آب است که در انواع جديد از پارچه هاي گورتکس که سبکتر نيز هستند استفاده مي شود . رنگ کوله نيز مانند لباسها بايد بشکلي باشد که متضاد با محيط برنامه موردنظر شما باشد تا از دور کاملا به چشم بيايد که اين مسئله در صورت گم شدن و يا مجروح و زمينگير شدن به جستجوگران کمک زيادي مي نمايد . بنابراين کوله ها معمولا به رنگ هاي قرمز و زرد و آبي ساخته مي شوند . نوعي از کوله ها که به رنگ سبز و يا پلنگي هستند مخصوص شکارچيان و يا سربازان است که مي خواهند در استتار باشند
اندازه کوله ها را برحسب فضاي داخل آن و با واحد ليتر اندازه گيري مي نمايند که معمولا از 30 تا 100 ليتر متفاوت است . کوله هاي 30 ليتري براي برنامه هاي يک روزه بدون وسايل خواب و يا دوچرخه سواري مناسب هستند که البته نوع مخصوص دوچرخه آن داراي بندک نبوده و در آن نيز با يک زيپ بزرگ نيم دايره باز مي شود . هميشه کوله اي را انتخاب کنيد که پس از قرار گرفتن تمام وسايل ديگر فضايي خالي نداشته باشد تا شکيل و خوش فرم به پشتتان بنشيند . اگر کوله بزرگتر باشد از فرم خارج شده و با لنگر انداختن موجب خستگي و آزار شما ميشود و اگر کوچکتر هم باشد که مجبوريد مقدار زيادي از وسايل را به دور کوله آويزان کنيد و يا در دست بگيريد
نوعي کوله نيز طراحي شده است که مخصوص حمل کودک است و علاوه بر جاي مخصوص نشستن کوک که در حمايت هم باشد و سقوط نکند داراي تعدادي جيب نيز براي وسايل ضروري است ، امروزه کوله هاي مخصوصي نيز براي نوجوانان و بانوان ساخته مي شود که متناسب با فيزيک بدني آنهاست
بخشي از کوله که با پشت فرد در تماس است شايد مهمترين بخش باشد که بايد مانع از چسبيدن کوله به پشت و عرق کردن شود
کوله ها معمولا بند بزرگي در قسمت پايين دارند که بدور کمر پيچيده مي شود و در حفظ تعادل موثر است . برخي نيز داراي بندکي مشابه و در جلوي سينه هستند که تعادل بالاي کوله را حفظ مي کند ولي موقع صعود که تنفس و حرکت سينه زياد و سريع است بهتر است که بسته نشود و فقط موقع پايين آمدن آنرا ببنديد
کوله هاي باريک و لوله اي شکلي با جنس ضخيم نيز براي غارنوردي و آبشارنوردي ( دره نوردي ) ساخته شده اند که مناسب مسيرهاي تنگ و خيس و خشن است
موقع چيدن كوله وسايل سخت و فلزي را در تماس با بدنه كوله قرار ندهيد كه اگر در پشتتان باشد باعث آزار و اگر در اطراف باشد بر اثر كشيده شدن كوله به در و ديوار باعث پارگي كوله مي شود . وسايل را طوري بچينيد كه سنگين تر ها در نزديك پشت و بالاي كوله باشند و همچنين وسايل را به ترتيب استفاده داخل كوله قرار دهيد . در يك كلام كوله چيني خود يك هنر است كه با تمرين در شرايط مختلف روز و شب و هواي سرد و گرم و با دستكش هاي كلفت و ... بدست مي آيد . جاي وسايل را كاملا بخاطر داشته باشيد تا با چشم بسته هم بتوانيد وسيله مورد نظر را بيابيد ! مواد سوختي را در ظروف با در محكم و چند لايه پلاستيك قرار دهيد تا نشت آن باعث خرابي كوله و لباس و غذاها نشود
توصيه : در خريد کوله و همه وسايل کوهنوردي چون با آسايش و حتي جان شما سروکار دارد به قيمت فکر نکنيد و بيشتر به کيفيت و دوام و راحتي و وزن کم آن بها دهيد ؛ همچنين وسايل خود را تخصصي نماييد و بدنبال کوله اي براي همه برنامه ها و يا کفشي براي همه فصول نباشيد
کلام آخر هم اين که بقول معروف بايد چند تا کوله را کهنه و يا پاره کنيد تا بتوانيد کوله مناسب خود را پيدا کنيد

 

 

نویسنده : عباس کوچه فاره : ٢:٢۸ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٦/٩/۱٤
Comments نظرات () لینک دائم

گام برداري در كوه ( صعود )

1- بدن در هر حالتي ايستاده بر سطح افق عمود باشد.

2-  تمامي كف پا روي زمين قرار گيرد , باستثناء شيبهاي تند كه با نوك پا گام بر مي داريم , استفاده از نوك پا موجب

خستگي زودرس عضلات پا ميگردد.

3- آهنگ حركت يكنواخت , قدم ها يكسان و با ريتم منظم حركت ميكنيم.

4- ابتدا پنجه و بعد پاشنه پا روي زمين قرار ميگيرد.

5- در هر گام پاي تكيه گاه صاف سپس پاي بعدي از زمين برداشته شود ( نبايد با زانوي خم صعود كرد )

6- فاصله پاها نبايد از يكديگر زياد باشد.

7-تنفس از طريق بيني انجام شود زيرا تنفس از دهان باعث خشگي گلو, تشنگي و در هواي سرد سرماخوردگي و عفونت گلو ميگردد .

8- در شيب هاي تند و ارتفاعات بالا با هر گام دم و با گام بعدي عمل باز دم را انجام ميدهيم.

9- پس از هر يك ساعت حركت پنج دقيقه استراحت لازم است.

10- براي هر صعود مهم ترين مسئله تقسيم صحيح انرژي مي باشد.

- روش بازگشت ( گام برداري در فرود )

1- پا از زانو كمي خم و با انعطاف حركت ميكنيم.

2- ابتدا پاشنه و سپس پنجه پا را روي زمين قرار ميگيرد.

3- اگر شيب تند است , به روش پلكاني و از پهلو با بقل پا فرود ميآييم.

4- در شن اسكي ها , بايد بدن را كمي خم و پاشنه پا را در شن فرو كرده فرود ميآييم.

- چگونه حركت كنيم؟

      فرمول كلاسيك آن عبارتند از:

   - هماهنگي قدم با نفس , تنظيم سرعت حركت با شيب و سختي مسير.

   - در تابستان استراحت در فواصل معين و در جاهاي بدون باد.

   - در زمستان حركت مداوم.

   - نه خيلي سريع و نه خيلي آهسته ( معمولأ ابتدا آهسته و پس از گرم شدن تندتر ).

   - حركت با چشم باز, با توجه به اطراف و مسير بازگشت و با توجه به فواصل و موانع و زمانها .

   - در صورت لزوم يادداشت برداري و جمع آوري هر چه بيشتر اطلاعات.

  با احتياط و بدون خطر كردن زياد.

هنگام کوهنوردي بايد انرژي خود را به گونه اي تقسيم کرد تا کمتر خسته شويم. تند راه رفتن در سربالايي ها به ويژه در کساني که فاقد آمادگي جسماني لازم اند يا اين که کوله پشتي سنگين با خود به همراه دارند، نه تنها باعث تنگي تنفس خواهد شد بلکه مصرف انرژي بيشتري را مي طلبد. اگر اين عمل ادامه يابد ، شخص موهنورد به اصطلاح "خواهد بريد". بيشتر کساني که در کوه : مي برند" آن هايي هستند که انرژي خود را به خوبي تقسيم نموده اند.

طول قدم يک کوهنوردي بايد با در نظر گرفتن قد و عوامل ديگري همچون شيب مسير تنظيم شود. در مکان هاي تقريبا تخت که شيب اندکي دارند ، مي توان قدمهاي بلندي برداشت. ولي در سربالايي ها و مکان هاي پرشيب بايد فاصله قدمها را کوتاه تر در نظر گرفت تا خستگي به کمترين ميزان خود برسد.

هنگام راهپيمايي بايد تمام سطح پا روي زمين گذاشت . اما در بعضي از سربالايي ها مي توان فقط از قسمت جلويي پا نيز استفاده کرد.

يکي از نکات بسيار مهم در کوهپيمايي، تنفس صحيح نگام صعود و فرود است . زيرا که با تنفس صحيح، اکسيژن کافي به بدن خواهد رسيد. به خصوص که در ارتفاعات به دليل کم شدن ميزان هوا ، بدن نياز به مصرف انرژي بيشتري براي کسب اکسيژن مورد نياز خود دارد. هنگام دم مي توان هم از بيني و هم از دهان استفاده نمود ( با نسبت 70 به 30 درصد ). استفاده صرف از بيني با توجه به تمام مزايايي آن ، به دليل حجم هواي ورودي کمتر ، گاهي اوقات امکان پذير نيست (1).

هنگام بازدم بايد هواي درون ريه ها را محکم از دهان خارج کرد ( بازدم قوي ) تا بتوان از حجم هواي مرده داخل ريه ها تا حد امکان کاست و هواي پر اکسيژن را جايگزين نمود . تعداد دم و بازدم ، به عواملي چون ارتفاع ، آمادگي جسماني ، شيب مسير ، طول قدم ها حجم ريوي ، ميزان رطوبت هوا و در نهايت نحوه قرار گيري سر و گردن بستگي دارد.

معمولا نمي توان مدت زمان طي يک مسير معين را با دقت کامل تعيين کرد . اما روش هايي وجود دارد که مي توان با استفاده از آن ها اين زمان را با دقت قابل قبولي به دست آورد . يکي از اين روشها به ريالائده ناي سمين (Naismith's Rule) معروف است . با استفاده از اين قانون و داشتن نقشه هاي بزرگ مقياس ( مقياس 5000/1 يا بزرگتر) مي توان قبل از انجام يک برنامه تقريب خوبي براي زمان انجام آن برنامه به دست آوريم .

قائد ناي اسميت براي تخمين زمان انجام يه برنامه :

  • براي هر 5 کيلومتر راهپيمايي در مسيرهاي تخت و ساعده 1 ساعت در نظر مي گيريم.
  • براي هر 3 کيلومتر کوهپيمايي در شيب ها که شما را به تقلا وا مي دارد ، 1 ساعت در نظر مي گيريم.
  • براي هر 1 کيلومتر مسير ناهموار ، بوته زار انبوه، برف نرم ، شن زار، 1 ساعت در نظر مي گيريم.
  • به ازاي هر 500 متر افزايش ارتفاع ، 1 ساعت به زمان کل اضافه مي کنيم.
  • به ازاي رهر 1000 متر کاهش ارتفاع ، 1ساعت به زمان کل اضافه مي کنيم.
  • در ممجموع به ازاي هر 5 ساعت نيز 1 ساعت اضافي براي اوقات تلف شده و استراحت در نظر مي گيريم.

بايد عادت نماييم تا بعد از حدود 2 ساعت کوهپيمائي مداوم حدود 10 تا 15 دقيقه استراحت کنيم تا بدن ما بتواند خود را براي فعاليت بعدي آماده کند .

در موقع عبور از سطوح شيب دار بايد عمود بر سطح حرکت نماييم در اين حالت پاها را نيز عمود بر سطح افق قرار داد.

در شيب مي توان از باتوم راهپيمائي نيز استفاده نمود.

تا حد امکان از صعود در شيب هاي پر از سنگريزه و شن اجتناب نماييد چرا که با صرف انرژي زياد مسافت کمي را خواهيد پيمود . در اين جور مکان ها بايد جايي را انتخاب کرد تا شخص به عقب ليز نخورد ، هنگام پايين آمدن از اين نوع سطوح بايد اول پاشنه پا را روي زمين گذاشت .

هنگام پاين آمدن از شيب هاي تند بهتر است فاصله قدم ها را کوتاهتر انتخاب نماييم. رعايت فاصله مناسب با نفر جلويي نيز از واجبات است . به طوري که اگر نفر جلويي ناگهان ايستاد ، تعادل نفر قبلي به هم نخورده و احتمالا به نفر جلو برخورد نکند. از سويي اگر تعادل نفر عقب به هم خورد ، نفر جلويي فرصت کافي براي عکس العمل داشته باشد . بايد به خاطر بيپاريم که هنگتم پايين آمدن متناسب با ميزان شيب مسير زانوها را خم و بالاتنه را نيز به شرط آن که مرکز ثقل بدن هنوز داخل سطح اتکاي بدن بماند. ه جلو متمايل کنيم.

شيب هاي بيش از 20 درجه را چه هنگام صعود و چه هنگام فرود حتما به صورت مارپيچ (زيگ زاگ) طي نماييد. زيرا در اين صورت فشار وارد بر بدن بسيار کمتر مي شود(4). به ياد داشته باشيد که هر چه شيب تند تر مي شود، زاويه بين دوخط زيگزاگ(5) کمتر و طول مسير زيگزاگ کمتر و طول مسير زيگزاگ با توجه به پهناي منطقه مانور بلندتر مي شود.

هنگام بالارفتن از شيب بهتر است که از پاکوب ها (6) براي طي مسير استفاده شود و حتي المقدور از مسيرهاي نامشخص پرهيز گردد.

مسيرهاي با شيب کم را مي توان به طور مستقيم بالا رفت . اين مسيرها اکثرا مسيرهايي هستند که از گذشته هاي دور اهالي کوهپايه نشين آن منطقه ، در شرايط هوايي مناسب ، به دلايل متفاوت در آن تردد مي کردند که اکنون مورد توجه کوهنوردان قرار گرفته است . اين گونه مسيرها غالبا در کنار رودها يا کَمَربُر کوه ها قرار دارد.

به هر روش که در حال بالارفتن از شيبي باشيم بايد پاي باردار بعد از هر گام هميشه به صورت مستقيم قرار بگيرد. اين عمل باعث مي شود تا فشار وزن بدن از روي ماهيچه هاي پا خارج و به استخوان ها و تاندوم ها منتقل شود. در غير اين صورت ماهيچه هاي پا بايد دائماً وزن بدن را تحمل کنند. که اين امر سبب خستگي زودرس خواهد شد .

 

Bottom of Form


1- استفاده از بيني به دليل گرم و مرطوب شدن و تصفيه نسبي هواي دم به هنگام ورود به ريه ها ارجهيت دارد . تنفس بيش از اندازه از راه دهان باعث خشکي دهان و احساس تشنگي بيشترذ خواهد شد .

2- w.w . Nalsmlth کوهنورد و بنيانگذار کوهنوردي نوين در اسکاتلند که اين روش را در سال 1892 ميلادي (1271 خورشيدي ) ابداع نموده است .

4- مارپيچ رفتن نگام بالا رفتن از شيب ها ، طبق قوانين حاکم بر سطوح شيب دار به عنوان يک نوع اهرم ساده، يا اضافه کردن به بازوي محرک، شخص را در غلبه کردن بر مولفه هاي نيروي مقاوم ياري مي نمايد. اما چون انرژي لازم براي غلبه بر ارتفاع، فقط ميزان ارتفاع قائم ربط دارد، پس در هر صورت به يک اندازه مصرف انرژي نيار خواهد بود.

5- يعني نقاطي از مسير زيگزاگ که تغيير جهت مي دهيم.

6- پاک.ب به راههاي کم عرض کوهستاني گفته مي شود که به مرور و بر اثر گذر عابران ايجاد شده است.

Bottom of Form

 

نویسنده : عباس کوچه فاره : ٢:٢۳ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٦/٩/۱٤
Comments نظرات () لینک دائم

راهنماي خريد وسايل كوه‌نوردي

بعد از يك‌ماه برنامه‌ريزي و اين در و آن‌در زدن بالاخره مي‌توانيم يك روز تعطيل خانواده را به قصد يك كوهنوردي درست و حسابي از خانه بيرون بياوريم.

همه چيز آماده است هركس كهنه‌ترين كفش، كثيف‌ترين شلوار و چروك‌ترين لباسش را پوشيده و هر كيفي دم دستش بوده را بر‌داشته و هر خوردني‌اي كه فكر كرده آنجا هوس مي‌كند را در آن ريخته است. تا ايستگاه اول همه وانمود مي‌كنند كه خسته نشده‌اند و فقط احتياج به يك دستشويي يا نوشيدني دارند.

 بعد كم‌كم سرو صدا‌ها بلند مي‌شود؛ يكي از صافي ته كفش مي‌نالد، يكي از سنگيني كوله‌پشتي و آن يكي هم آن‌قدر قاتي‌پاتي خورده كه حالش بد شده... خلاصه اينكه همه مي‌خواهند برگردند و زودتر از شر لباس‌ها و كوله‌پشتي‌هايشان خلاص شوند. در اين گير و دار ناگهان صدايي از آسمان به گوشمان مي‌رسد.

 باران، باران گرفته است... بله، اوضاع مي‌تواند متفاوت باشد اگر پيش از حركت، لوازم كوهنوردي درست‌ و حسابي همراه داشته باشيم و از اوضاع آب‌وهوا با خبر بوده و بدانيم كه وقتي مشكلي پيش مي‌آيد، چه كار كنيم تا بتوانيم از پس حل كردن آن برآييم تا يك روز خوب را با خانواده بگذرانيم.

اين لوازم براي كوهنوردي از نان شب واجب‌تر است!
كاپشن، شلوار، كلاه
در حالت كلي، جنس كاپشن و شلوار بايد حتما از پارچه بادگير با درصد بين 60تا70 درصد باشد تا بدن بتواند تنفس كند و ذرات عرق را دفع كند. اما اگر اهل كوهنوردي حرفه‌اي هستيد يا دست‌كم مي‌خواهيد به جرگه‌ حرفه‌اي‌ها بپيونديد، بهتر است از لوازم زير استفاده كنيد:

1 - استرچ2-پلار يا پر3- گورتكس
استرچ: از نوع نايلون است كه براي حفظ عضلات، پوشش اوليه بدن را تكميل مي‌كند.
پلار يا پر: پلار اليافي مصنوعي مانند پر و پشم است كه كار گرم كردن بدن را انجام مي‌دهد ولي سبك‌تر از پر است، ديرتر خيس و زودتر هم خشك مي‌شود. يك نوع پلار هم در بازار موجود است كه «وينك» نام دارد و ضدآب است.


گورتكس:  اين آخرين پوشش است كه باعث مي‌شود تا رطوبت و آب به بدن نفوذ نكند. جنسش هم از الياف كربني است. انتخاب كلاه هم بسته به نوع فصل و كوه متفاوت است. اگر به منطقه سردسير مي‌رويد، حتما يك كلاه پشمي با خود ببريد. در مناطق گرم نيز به دليل تابش مستقيم و زياد نور آفتاب، از يك كلاه لبه‌دار استفاده كنيد.

گتر و جوراب
جوراب علاوه بر اينكه باعث گرم كردن پاها مي‌شود، مانع از اصطكاك بين پا و كفش نيز مي‌شود كه اين موضوع بيشتر ويژگي جوراب‌هايي است كه از الياف مصنوعي و پشم درست شده‌اند. بهتر است از جوراب‌هاي نخي استفاده نكنيد چون خيس شده و باعث تاول زدن پا مي‌شود.

 بعضي كوهنوردان 2 نوع جوراب مي‌پوشند كه جوراب اول يك جوراب نازك نخي است كه رطوبت و عرق را از پا مي‌گيرد و جوراب دوم -كه كلفت‌تر و ضخيم‌تر است و روي جوراب اول پوشيده مي‌شود- عرق را از جوراب اول مي‌گيرد و در نتيجه لايه‌اي كف پا به وجود مي‌آيد. گتر نه تنها باعث گرم شدن قسمت پاييني پا شده بلكه مانع نفوذ خاك، سنگ، برف، گل و ... به كفش مي‌شود؛ مخصوصا براي كساني كه نمي‌خواهند چيزي به جز پايشان در كفش‌شان باشد! در كل 3 نوع گتر وجود دارد:

1.گتر سوپر 2.گتر بلند 3. گتر كوتاه
گتر سوپر علاوه بر پوشاندن و گرم نگه داشتن قسمت پاييني پا، روي كفش هم مي‌آيد و خود پا را هم گرم نگه مي‌دارد. اين نوع از گتر، مناسب مكان‌هاي برفي است. گتر بلند مناسب صعود‌هاي سنگين است. گتر كوتاه حداكثر 12 تا 15 سانتي‌متر از كفش را مي‌پوشاند كه براي صعودهاي عادي و يكروزه مناسب است.

در برنامه‌هاي كوتاه هم مي‌شود از يك جفت زانوبند محكم و سفت به عنوان گتر استفاده كرد.

كوله
در برنامه‌هاي يكروزه يا كمتر لازم نيست حتما يك كوله‌پشتي با كلي وسيله با خود حمل كنيد. از يك كيف كمري كوچك نيز مي‌شود استفاده كرد. در برنامه‌هاي چند روزه به دليل اينكه امكان دارد دسترسي به منابع غذايي غير ممكن باشد، بايد يك كوله با خودتان ببريد. كوله كوهپيمايي از جنس پارچه‌هاي ضدآب و مقاوم ساخته مي‌شود. وزن كوله بايد به گونه‌اي باشد كه به كمر فشار نياورد و خسته كننده نباشد.

 اگر بخواهيد يك برنامه چند روزه برويد و تمام وسايل كوهپيمايي را با خود ببريد و از آمادگي جسماني خوبي هم بهره‌مند باشيد بايد حداكثر حجم كوله‌پشتي‌تان معادل25 تا 30 ليتر باشد. براي خريد آن به نكات زير توجه كنيد:

1. پارچه كوله بايد كاملا محكم، ضخيم و از جنس برزنت و داراي يك لايه نايلوني باشد.
2. رنگ آن برخلاف كوله‌هاي نظامي و شكاري كه مناسب استتار است، بايد از دور به خوبي ديده شود؛ رنگ‌هايي مانند زرد، نارنجي و قرمز.
3. از محكمي دوخت آن مطمئن شويد.
4. بين بدن شما و كوله فاصله باشد (براي اينكه هوا جريان پيدا كند و مانع عرق كردن شود).
5. به قيمت فكر نكنيد و بيشتر به كيفيت، دوام، راحتي و وزن كم آن بها دهيد.

كفش
براي يك‌بار هم كه شده، واقعا كفش كوهنوردي بپوشيد. هميشه اين عادت را داشته‌ايم كه كهنه‌ترين كفش را براي كوه انتخاب كنيم.

بهترين نوع كفش براي كوه، پوتين است، به دليل اينكه مقاوم است، تخت مناسبي دارد و به‌خوبي مي‌تواند مراقب مچ پا و خود پا باشد. كفش كوه نه آن‌قدر بايد تنگ باشد كه ايجاد ناراحتي كند و نه گشاد باشد كه باعث تاول شود.

رويه آن مي‌تواند، هم از جنس طبيعي  چرم باشد و هم از جنس مواد مصنوعي. چرم طبيعي بسيار مناسب است، به دليل اينكه قابل انعطاف است و به خوبي عمل تهويه را انجام مي‌دهد. امروزه كمتر از اين نوع كفش استفاده مي‌كنند ولي چرم هم طرفداران خودش را دارد. پس از هر بار استفاده بايد كفش را شست، قالب زد (به ويژه در كفش‌هاي چرمي) و سپس در هواي آزاد و دماي متعادل خشك كرد و واكس زد تا انعطاف خود را از دست ندهد.

خانه‌هاي موقتي
چادر يكي از مهم‌ترين وسايل دركوهنوردي است، به دليل اينكه در مقابل گرما، سرما، باران، برف و ... از ما به‌خوبي مراقبت مي‌كند.
پس با انتخاب يك چادر خوب مي‌توان در كمترين زمان خود را در مقابل خطرات حفظ كرد.
3 نوع چادر وجود دارد:

1 ـ چادر اسكلتي يا تونلي: براي برپا كردن اين چادر بايد ابتدا ميله‌هاي چادر را وصل و سپس به زمين محكم كرد و بعد خود چادر- كه معمولا از جنس برزنت است- را روي اسكلت و كف زمين انداخت. اين نوع چادر سنگين است و براي حمل آن بايد از قاطر يا وسيله نقليه مناسب استفاده كرد.

2. چادر خيمه‌اي: اين چادر داراي تيرك‌هايي در وسط است كه خود چادر روي تيرك‌ها مي‌افتد و به زمين ميخ مي‌شود. جنس آن امكان دارد هم از نايلون باشد و هم از برزنت. وزنش بين 2 تا 4 كيلوگرم است و به دليل جمع و جور بودن، براي كوهپيمايي بسيار مناسب است.

3. چادر فنري يا گنبدي: داراي 2 تيرك است كه به راحتي سر هم مي‌شود. اين دو تيرك به صورت ضربدري روي هم قرار مي‌گيرد و انتهايشان به قلاب چادر متصل مي‌شود. اين نوع چادر سبك، تقريبا كم حجم و كوچك بوده و جنس آن اكثرا از نايلون است. براي استقرار بهتر آن و مقاومتش در برابر باد، بهتر است به زمين محكم بسته شود.

كيسه خواب
كيسه خواب يك جزء مهم و اساسي در كوهنوردي به حساب مي‌آيد، به دليل اينكه هم مانع نفوذ رطوبت مي‌شود و هم در مقابل سرما از ما مراقبت مي‌كند. از همه مهم‌تر اينكه هيچ‌كس از يك خواب راحت در يك كيسه خواب گرم و نرم بدش نمي‌آيد.

در يك كوهپيمايي يكروزه يا كمتر كه زمان رفت و برگشت مشخص است، نيازي به كيسه خواب نيست. در تابستان زير سايه يك درخت و در زمستان كنار آتش مي‌توانيم خواب لذت‌بخش كوتاهي داشته باشيم اما در سفر‌هاي چند روزه، حتما به يك كيسه خواب نياز خواهيم داشت. كيسه خواب با ظرفيت‌هاي يك و دو نفره طراحي مي‌شود و در 2جنس متفاوت پر(قو يا مرغ) و الياف مصنوعي (پشم شيشه) موجود است.

كيسه خواب پر، گرم و نرم‌تر است ولي حجم بيشتري را داراست، برعكس پشم شيشه حجم بسيار كمتري دارد، سبك‌تر است و شست‌و شوي راحت‌تري دارد ولي به گرمي پر نيست.
با بدني عرق كرده و خيس داخل كيسه خواب نخوابيد و هنگام خواب منافذ آن را كاملا نبنديد تا رطوبت در آن جمع نشود.

عينك
براي خريد يك عينك آفتابي ارزان با ظاهري گول زننده، بهترين راه كنار خيابان است. از يك دستفروش مي‌توان يك عينك 2 تا3 هزار توماني خريد كه البته اين‌كار اشتباه محض است. شايد تنها فايده‌اش اين باشد كه اگر عينك شكست يا گم شد، دلتان نسوزد! با خريد اين عينك‌ها، چشمتان را به تدريج ضعيف مي‌كنيد، پس واقعا عينك را جدي بگيريد.
يك عينك مناسب براي كوه عينكي است كه:

1 . امواج ماوراي بنفش را تا حد زيادي كم كند.
2. اختلاف سطح در ديد ايجاد نكند.
3. به درستي روي صورت بنشيند و فيكس شود.
4.در برابر باد و توفان مقاوم باشد.
5. چشم‌ها را در برابر خار و خاشاك يا ذرات يخ محافظت كند.
6. اطرافش پوشيده باشد (براي مناطقي كه امكان كولاك در آن وجود دارد).
عينك خوب متاسفانه نوع ايراني ندارد و قيمت نوع خارجي آن بين 15 تا 300  هزار تومان است.
ـ اگر ارتفاع زده شديد، حركت را كندتر كنيد و به آرامي بالا برويد  در صورت تشديد، سريع ارتفاع را كم كنيد.
- درصورت بروز سردردهاي جزئي مي‌توان از مسكن استفاده كرد (سردرد در ارتفاعات بسيار شايع است و دليل آن كمبود اكسيژن است).
ـ اگر هوا گرم بود، در فواصل معين و در مكاني خنك استراحت كنيد كه گرما‌زده نشويد.

 
   
  
نویسنده : عباس کوچه فاره : ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳۸٦/٩/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم

 

محتویات کیف کمک های اولیه. 
                  
   


 

لوازم كمكهاي اوليه:

1- چسب زخم بندي 5عدد
2- چسب رولي كوچك پارچه اي 1عدد
3- باند كشي 5 سانت 1عدد
4- گاز استريل 4 عدد
5- پماد سوحتگي 1 عدد
6- پماد بتادين يا تترا سيكلين 1عدد
7- آ بسلانگ 2عدد
8- پنس 1عدد
9- قيچي 1عدد
10- پد الكله آنتي سپتيك 1بسته
11- قرص استا مينا فون ساده 6عدد
12- قرص متو كلو پراميد 6عدد
13- قرص رانيتد ين 6عدد
14- پرل نيترو گليسيرين 6عدد
15- باند ساده 10سانت 1عدد
16- قرص انتي اسيد 6عدد
17- قرص استا زو لاميد 6عدد
18- قرص ديفنو كسيلات 6عدد
19- مشمع ضد درد 1عدد
20- پودر او آر اس 2عدد

لوازم بقا :

1-سوت 1عدد
2-چراق قوه+باتري كوچك 1عدد+4عدد
3-كبريت 1 بسته
4-دستمال كاغذي 1بسته
5-پلاستيك ضد آب بزرگ 2عدد
6-نخ وسوزن 1عدد
7-دستكش معاينه لاتكس يكبار مصرف 1 جفت
8-قرص كلر 4عدد
9-فندك 1عدد
10-سنجاق قفلي 3عدد
11-ني 2عدد
12-پد ضد سرما زدگي انگشتان 1بسته
13-كيسه خواب اورژانس 1عدد
14-قطب نما 1عدد
15-چاقوي چند منظوره 1عدد
16-مداد و يادداشت 1عدد
17- قرص الكل جامد 4عدد
18- مواد غذايي فشرده شده 4عدد

 راهنماي مصرف كمك هاي اوليه:

1- با استفاده از دو دستكش معاينه شرايط تميز بودن محيط زخم بندي را رعايت فرماييد.

2- از چسب رولي پارچه اي در موارد زخم بندي هاآتل بندي ها و هم چنين در ترميم چادر و كيسه خواب وغيره مي توا نيد استفاده نماييد.

3- پس از مصرف پمادها درب انها را محكم ببنديد تا از شستشو الوده كردن ساير لوازم پيشگيري شود.

4- از آبسلانگ جهت اتل بندي انگشتان صدمه ديده مي توان استفاده كرد.

 

راهنماي مصرف داروها:

موارد مصرف قرصها به شرح زير است:

 

 

ردیف 

نام دارو   

نحوه مصرف  

موارد مصرف   

1

قرص استامینیفون

هر 6 ساعت

سر درد- التهاب- سرما خوردگي - كوفتگي

2

قرص متو كلو پراميد

هر 6 ساعت

سر گيجه- تهوع-استفراغ

3

قرص رانيتيدين

قبل از غذا

سوزش سر دل-تهوع-درد سر دل-زخم معده

4

قرص آنتي اسيد

 بعد از غذا 1-2 عدد 

ترش كردن- سوزش سر دل

5

قرص ديفنو كسيلات

هر 6 ساعت 1عدد

دل درد- اسهال- دل پيچه

6

قرص استا زو لاميد

هر 6 ساعت 1 عدد

ارتفاع زدگي- بي خوابي در ارتقاع - سردرد در ارتفاع

7

پرل TNG

هر 5 دقيقه زير زباني

حد اكثر تا 3 عدد 

درد سينه يا سا بقه مشكل قلبي-درد قفسه سينه با حالت تهوع و تنگي نفس و عرق سرد 

 تذكرات:

1- با توجه به تاریخ انقضای داروها، باید هر 6 ماه با کنترل داروها، داروهای تاریخ کذشته از دور مصرف خارج و داروهایی با تاریخ اعتبار جدید جایگزین شوند.

2- بهتر است کیف امداد در دمایی بین 2 تا 30 ئرجه سانتی گراد نگهداری شود.

3- هنگامی که چراغ قوه را استفاده نمی کنید، بهتر است باطری های آن را خارج کرده و پیش از هر برنامه باطری نو در آن جایگزین کنید.

4- در صورت مصرف هر کدام از لوازم کیف امداد و نجات، باید در نزدیک ترین زمان و پیش از شروع برنامه ی بعدی آن وسیله را جایگزین کرد.

5- پیش از شروع هر برنامه همه ی لوازم کیف امداد و نجات را با فهرستی که از پیش تهیه کرده اید، کنترل کنید تا موردی جا نماند.

6- داشتن نقشه در جهت یابی و پیدا کردن مسیر صحیح در برنامه های کوه نوردی در درجه نخست قراردارد.

نویسنده : عباس کوچه فاره : ٥:٠٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٦/٩/٧
Comments نظرات () لینک دائم