گروه کوهنوردی سرابان نطنز

طبق برنامه و پس از ماهها چشم انتظاری و برنامه ریزی جهت فتح قله 4811 متری سبلان آماده می شویم ، آخرین جلسه دو روز قبل از حرکت جهت هماهنگی و آماده نمودن تجهیزات گرفتن  آخرین توصیه ها توسط سرپرست گروه برگزار می شود .تجهیزاتی که توسط هلال احمر در اختیار گروه قرار داده شده بین افراد توزیع می شود . جهت بستن بار سفر زمان به سرعت سپری شده تا به روز سه شنبه 25/4/87 می رسیم پس از تجمع در هلال احمر ساعت 14 سوار بر مینی بوسی که از طرف هلال احمر اصفهان در نظر گرفته شده می شویم . ساعت 15 نطنز را به مقصد اردبیل ترک می نماییم گرچه آغاز سفر با دشواری ها و مشکلاتی چون خرابی مینی بوس و هوای گرم همراه بود ولی شوق صعود به قله و دستیابی به افتخاری دیگر تاثیری در روحیه افراد نداشت . شام را در شهر بویئن زهرا صرف نمودیم و مینی بوس توسط آقای سعید فلاح تعمیر شد و جهت خواب به شهر تاکستان رفتیم . بعد از اقامه نماز صبح تاکستان را به مقصد زنجان ترک نمودیم و در زنجان پس از صرف صبحانه به سمت اردبیل به راه افتادیم . هرچه به مقصد نزدیکتر می شویم شور و شوق افراد بیشتر می شود در طول مسیر خاطرات صعود های گذشته موجب شیرین تر شدن سفر و رفع خستگی مسیر می شود .

به اردبیل می رسیم شهری با چشمه های  آبگرم فراوان و طبیعتی زیبا و بکر و هوای خنکی که آثار خستگی را از تن ها می زداید .  اردبیل را که به سمت  مشکین شهر ترک می کنیم  سبلان زیبا  را می بینیم که چون نگینی ابرها او را  در بر گرفته اند قله ای که  در اوج گرما به برف سپید زمستانی مفروش است . سبلان آتشفشانی خاموش است که شکل تقریبا مخروطی دارد و اکثرا از برف و یخ پوشیده شده است و چشمه های آب گرم و سرد معدنی فراوانی دارد و درحقیقت بلندترین کوه استان های آذربایجان غربی و شرقی محسوب می گردد . کوهستان عظیم وآتش فشان سبلان که به زبان آذری ساوالان خوانده می شود از کوه های متعدد بلندی چون صائین ، نرمیق ، قوشه داغ ، و… تشکیل شده است. دامنه های این کوهستان در بخش مرکزی از چهارسو به شهرستان های مشکین شهر و اهر در شمال ، تبریز در مغرب ، سراب درجنوب و اردبیل در شرق مشرف می باشد. سبلان به شکل مخروط زیبائی است و دهانه آتش فشان خاموش آن در حال حاضر به صورت دریاچه ای در آمده است. اطراف این دریاچه در تمام سال پوشیده از برف و یخ است. قله اصلی یا آتش فشان آن به نام سلطان ساوالان بلندترین نقطه آذربایجان و پس از دماوند بلندترین قله ایران است. کوهستان ساوالان از کانون های مهم آبگیر دائمی رودهای آذربایجان می باشد. دامنه های شمالی آن به دره رود قره سو و اهرچایی و دامنه های جنوبی آن به شاخه ها ی آجی چای منتهی می گردد. بنابراین سبلان بخش عمده ای از آب های حوضه رود ارس و دریاچه ارومیه را تامین می کند در دامنه های سبلان چشمه های فراوان آب گرم وآب سرد معدنی وجود دارد از جمله موئیل سویی ، شابیل ، قوتورسویی و ...که در فصول مختلف مورد استفاده اهالی مشکین شهر وگردشگران قرار می گیرد. در بالای قله سبلان حفره ای وجود دارد که دهانه آتش فشان سبلان بوده است و امروزه به صورت دریاچه ای در فصل گرم ظاهر می شود .سبلان با رودها ، یخچالهای دائمی و طبیعت بکر ، نمونه ای است از هنر بی همتای خلاق آن .این کوه بنا به راوایات محل عبادت زرتشت ، پیامبر ایران باستان ، و جولانگاه بابک خرمدین بوده است .

از روستای شابیل به سمت پناهگاه ( حسینیه ) که حرکت می کنی زمین به مخمل سبزه و گیاهان مزین است و عطر گلهای وحشی کوهستان هوش از سر هر رهروی می برد در اینجا باید بود تا شنیده ها را لمس کرد .

ساعت 21 روز چهار شنبه به پناهگاه در ارتفاع 3600 متری می رسیم و در کنار ده ها چادر رنگارنگ چادرهای خود را برپا می کنیم پس ازاقامه نماز و صرف شام آخرین توصیه ها و برنامه ریزی ها  صورت می گیرد در سرمای سخت هوای کوهستان تن خود را به کیسه های خواب می سپاریم تا سرما نیز نتواند خللی در اراده پولادین  گروه ایجاد نماید .

ساعت ، 4 صبح را نشان می دهد که کیسه های خواب را رها نموده و پس از اقامه نماز کوله های خود را بر دوش می نهیم و بعد از انجام حرکات نرمشی قدم بر سنگ هایی می گذاریم که کوهنوردان را به مبارزه فرا می خوانند ، در حالی که مهتاب با سخاوت و مهربانی مسیر قله را روشن نموده بود گروه های مستقر در پناهگاه یکی پس از دیگری عزم خود را جزم می نمایند تا موفق به فتح قله شوند .پس از طی مسیر یک ساعته خورشید عالم تاب آرام آرام رخ خود را از پشت ابرها نمایان ساخت ، ابتدای مسیر شنی بود که باعث کندی حرکت می شد . گروه هایی که نیمه شب موفق به فتح قله شده بودند با تشویق های خود باعث دلگرمی افراد صعود کننده می شدند و این گواه بر این ادعاست که کوهنوردی زیباترین و سالم ترین ورزش هاست که در آن رقابت جای خود را به رفاقت داده است . پس از طی مسیری 2 ساعته سنگ محراب نایان می شود پدیدار گشتن این سنگ که دارای قداستی بین کوهنوردان و افراد محلی است نوید رسیدن به قله را دارد . بعد از طی شیب تند منتهی به سنگ محراب یخچال های کوهستان نمایان می شود پس از پیاده روی بر روی برف ها که خاطرات روزهای زمستان را تداعی می کند چشممان به دریاچه زیبای قله می افتد و خستگی راه و دشواری های صعود به شیرینی و حلاوت تبدیل می شود قله در ساعت 10 صبح فتح می شود و اعضای گروه به یکی از آرزو های شیرین خود که ماه ها برای رسیدن به ان تلاش کرده بودند می رسند . دریاچه در میان صخره ها محصور است و فقط در ماه های تیر و مرداد یخ زده نیست و آب آن ناشی از ذوب برف های اطراف است . پس از گرفتن تعدادی عکس یادگاری قله سبلان و دریاچه زیبای آن را ترک می کنیم و به سمت پناهگاه به راه می افتیم در مسیر بازگشت که 2 ساعت به طول می انجامد دریاچه های زیبای اطراف کوه و ابرهایی که در پایین تر از ما قرار دارند بر شیرینی خاطراتمان می افزایند . بعد از اخذ حکم صعود در پناهگاه به سمت روستای شابیل حرکت می کنیم این روستا دارای آبگرم بسیار تمیز و زیبا می باشد که گروه ما جهت رفع خستگی از آن استفاده نمود . چشمه آب گرم شابیل در ۲۷ کیلومتری روستای لاهرود و و در ابتدای مسیر پناهگاه  واقع شده است. دمای آب در مظهر چشمه ۴۸ درجه سانتیگراد است. ظاهر آب زلال، کمی ترش مزه، بی رنگ و نیز کمی بودار است. آب این چشمه، در ردیف آب های معدنی اسید بیکربنات یا بیکربناته سدیک قرار دارد. به خاطر وجود مقدار زیادی اسید کربنیک، از آب آن برای درمان بیماری های حرکتی، عصبی (درمان پادرد و کمر درد) استفاده می شود.

به سوی اردبیل به راه می افتیم تا پس از اقامت در این شهر صبح جمعه به سمت رشت و نهایتا نطنز باز گردیم .

صبح جمعه 28/4/87 پس از صرف صبحانه اردبیل را به مقصد جاده زیبا و رویایی خلخال – اسالم ترک می نماییم این جاده از زیباترین جاده های ایران است که دارای طبیعتی بکر و بی نظیر می باشد . در شهر اسالم به مدت 2 ساعت در کنار ساحل زیبای خزر در منطقه گیسوم به شنا پرداختیم و به سمت شهر رشت به راه افتادیم . پس از عبور از شهرها و روستا های مختلف شنبه ساعت 6 صبح به نطنز می رسیم و به امید فتح قله های رفیع تر از یکدیگر خداحافظی می کنیم

طبق برنامه سه ماهه دوم گروه در تاریخ 21 /4 /87 نوبت کمیته بانوان بود که از روستای وش دیدن کنند . به همین مناسبت از چند روز قبل از اجرای برنامه  هماهنگی هایی با فرمانداری ، کمیته امداد و بهداشت و درمان بعمل آمد و با عنایات آقای صفاری سرپرست محترم فرمانداری  و همکاری کمیته امداد و تعاون روستایی بوسیله یک دستگاه نیسان مقدار ی آرد ، گوشت ، برنج ، رب و .....به سمت روستا حمل شد ؛ اداره بهداشت و درمان نیز مقداری دارو توسط یک پزشک و پرستار در اختیار گروه قرار داد تا به مداوای روستاییان بپردازند .

تعداد افراد شرکت کننده 30 نفر بود که در بین این افراد کودکان خردسال نیز حضور داشتند ساعت 6 صبح جمعه نطنز را به مقصد روستای وش ترک کردیم ساعت 7 صبح پس از گذر از روستای تتماج  به ابتدای مسیر رسیده و از ماشین ها پیاده شدیم . در یک صف از مسیر مشخص به سمت روستا به راه افتادیم در طول مسیر چند بار استراحت کرده و ساعت 9 صبح به اتاقهای مخصوص زائران رسیدیم صبحانه خورده و به سمت امامزاده ( کعبه کوچک ) حرکت نمودیم شیب تند مسیر را بالا رفتیم پس از زیارت از یک مسیر پاکوب و پرپیچ به سمت روستا عزیمت نمودیم و ساعت 11 بود که خود را زیر سایه درختان روستا یافتیم اعضای گروه از این همه زیبایی و وفاداری به محل زندگی و تحمل سختی ها متحیر بودند اعضای گروه پس از گذر از روستا به سرچشمه رفته و در آنجا اطراق نمودند . کادر پزشکی و مشاور بانوان فرمانداری به سرکشی اهالی روستا رفته و مشکلات آنان را حل نمودند . گروهی از اهالی وش که با آنها هماهنگ شده بود نان داغ و آبگوشت به دست به سمت محل اقامت گروه آمده تا از اعضا پذیرایی نمایند . پس از صرف ناهار در کنار چشمه جوشان و درختانی که با مهربانی سایه بر سرمان گسترانیده بودند به استراحت پرداخته و ساعت 15 به سمت روستا و امامزاده کعبه بزرگ برگشتیم ، نماز را در امامزاده خواندیم و بازگشتیم . ساعت حدود 17 بود که به سمت نطنز حرکت کردیم تا  یک اعضای گروه ضمن انجام ورزش کوهنوردی با شیوه زندگی اهالی روستای وش آشنا گردند .

باشروع فصل تابستان کوهنوردی رنگ تازه ای به خود میگیرد وگروه های فعال برنامه های متنوع تری از خود  ارائه میدهند . گروه کوهنوردی سرابان نیز با توجه به پتانسیل های منطقه برنامه های متنوع و در عین حال سنگین جهت ورزیده شدن اعضا در تقویم سه ماهه گنجانده است .

یکی از این برنامه ها که روز جمعه 7/4/87 اجرشد برنامه کوهنوردی از طامه به اوره بود .

صبح ساعت 30/5 از جلو مسجد حجت حرکت کردیم و ساعت 15/6 پس از برداشتن کوله ها استارت صعود زده شد و تا آبشار طامه که البته خشک و بدون آب بود طی مسیر نموده و در بالای آبشار منطقه ای به نام دلاوون صبحانه خوردیم و از دره ای که در کنار کوه کمرسیاه بود بالا رفته  تا جاییکه قسمت هایی از روستای اوره مشخص شد و ما از دره ای به نام لاحب به سوی روستای اوره حرکت کردیم ابتدای مسیر بسیار دشوار همراه با شیب زیاد و همراه با خطر سقوط سنگ بود بعد از عبور از این مسیر سخت به شن اسکی هایی رسیدیم که از دشواری مسیر می کاست  و در میانه های راه از صخره هایی عبور کردیم که دیواره های آن به 4 متر هم میرسید دره کاملا خشک بود و گاه گاهی نشان از نم ناکی به چشم میخورد پس از جمع اوری مقداری گیاه دارویی به جاده خاکی امامزاده سلطان گره اباد به کرکس رسیدیم و پس از نیم ساعت پیاده روی ساعت 13 به امامزاده رسیده و از انجا به نطنز مراجعه کردیم .

گروه کوهنوردی سرابان نطنز

برنامه های سه ماهه دوم1387

جهت شرکت در برنامه ها باشماره 09131637090 هماهنگ کنید