گروه کوهنوردی سرابان نطنز

کوهنوردی  یک ورزش چند جانبه است که علاوه بر پرورش جسم ، از نظر روحی نیز کمک شایانی به علاقمندان کوه می نمایدو کوهنوردان به امید این که ساعاتی چند از های و هوی و زرق و برق شهر نشینی رهایی یابند کوله بر پشت می اندازند و دل به سنگ های سخت و صخره های باشکوه  می سپارند . به ندرت میتوان کوهنوردی یافت که با توجه به سختی های کوه خاطره ای تلخ در ذهن داشته باشد . گزارشی که میخوانید یکی از خاطرات تلخ گروه ماست که بر حلاوت کوهنوردی چیره گشته است .

در تاریخ 8/9/87 پس از روزها چشم انتظاری  و تعقیب اخبار هواشناسی بر آن شدیم که طبق برنامه سفری دوباره به کوه قلعه وشاق داشته باشیم . روز قبل مقداری وسایل سنگ نوردی از قبیل فرند ، طناب ، یومار ، کارابین و ...... از هلال احمر نطنز گرفتیم  تا بتوانیم با اطمینان بیشتر قله را فتح نماییم . هشت نفر از اعضا به سرپرستی آقای محمد رضا وشاق جهت صعود انتخاب شدند از روستای اوره که بیرون رفتیم چشم ها به صحنه های دلخراش معادن سنگ  روشن شد معادنی که به جرات میتوان گفت هیچ سودی برای شهر نطنز ندارند به آخرین معدن می رسیم می بینیم که به راحتی محیط طبیعی را تخریب می نمایند و محدوده ی فعالیت های خود را تا پشت دروازه قلعه گسترش داده اند همنوردان هر کدام زیر لب غر و لندی می کنند به مسیر خود ادامه می دهیم پس از گذر از تپه کوچکی که ظاهرا گورستان قلعه بوده در زیر درختی اطراق می کنیم تا صبحانه ای مختصر بخوریم  ، به راه خود ادامه داده و صخره ها را یکی پس از دیگری بالا میرویم . هوا دلپذیر و خوب است آنان که به دفعات به این کوه آمده اند برای آنان که مرتبه اولشان است آثار باقی مانده را تشریح می کنند ، این جا خود شهری بوده است با برج و بارو های بلند آسیاب های بادی ، آب انبارها و ساختمان های کاشی کاری شده که در گذر زمان و توسط عده ای سود جو تخریب گشته است . ساعت 11 به بلندای کوه می رسیم  از این جا روستا های اطراف پیداست پس از استراحتی کوتاه وسایل سنگ نوردی را برداشته و به سمت صخره بزرگی می رویم که به کله قندی معروف است سرپرست گروه آقای وشاق جلو تر از همه بالای قله رفته و با برپایی کارگاهی به دیگران کمک    می کند تا به قله برسند . بالای قله دارای ساختمان های مهمی بوده که این امر را میتوان از وجود کاشی شکسته های فراوان اثبات کرد متاسفانه سود جویان این جا را هم تخریب نموده اند.

تعدادی عکس می گیریم و به خاطر سردی هوا رو به پایین حرکت می کنیم ، نهار خورده و به سمت معدن باز می گردیم .

آری در این سفر تخریب محیط زیست ، تخریب آثار تاریخی و انفجار سنگ های معادن را به چشم دیدیم که خاطره ای تلخ برایمان برجای گذاشت . باشد تا مسئولین شهر فکری برای حل مشکلات زیست محیطی و حفاظت از آثار باستانی بنمایند .