گروه کوهنوردی سرابان نطنز

گروه كوهنوردي سرابان نطنز در زمينه هاي كوهنوردي ، كوه گشت ، كوير نوردي ، غار نوردي و پياده روي فعاليت دارد

عصا

سوال : آیا کسانی که در طبیعت پیاده روی می کنند، آنهایی که با کوله پشتی پیاده روی می کنند، کسانی که پیاده روی های بسیار طولانی انجام می دهند و کوه نوردان در صورت داشتن مشکلات مربوط به زانو باید به هنگام صعود ها یا پایین آمدن ها از عصا یا زانو بند استفاده کنند ، یا اینکه چنین وسایلی فقط به صورت تکیه گاهی موقتی عمل می کنند و باعث وابسته شدن به آنها می شود ؟

 

 

جواب : اگر در مسیرهای دارای شیب خیلی زیادی کوه نوردی یا پیاده روی طولانی انجام داده اید ( چه بر روی سنگریزه ، مسیرهای ناجور ، قلوه سنگ ها یا برف ) احتمالا متوجه شده اید که صعود با عصا به تنظیم گام یا ریتم طبیعی پیاده روی کمک می کند و پایین آمدن با عصا تا حدی از فشار به زانوهای شما می کاهد. جواب کوتاه به هر دو سوال بله می باشد!

در مطالعه ای که به تازگی رویتنر و دیگران در اتریش انجام دادند ( " مقایسه نیروهای وارد بر مفصل زانو در طی پیاده روی در سراشیبی به همراه عصا و بدون عصا " ) مجریان آن نشان دادند که استفاده از عصای پیاده روی یا عصای اسکی سبب کاهش بارهای خارجی و داخلی بر روی مفصل زانو تا 20 % می شود.یعنی اینکه اگر از قبل زانوهای ضعیفی دارید و دوست دارید مدت های طولانی از آنها محافظت کنید ، داشتن پشتیبان محدود به هنگام پایین آمدن می تواند زانو را حفظ کند و به جلوگیری از دردهای شدید عضلانی در عضله چهار سر ران کمک کند. مجریان مطالعه ای دیگر ( آندریاچی و میکوز 1991 ) مشاهده کردند که نیروی وارده بر زانوها در طی پایین آمدن از پله ها در مقایسه با پیاده روی در زمین مسطح ، چهار برابر بیشتر است . آن دسته از افرادی که در پایین آمدن از پله ها در شهر مشکل دارند ، تقریبا بدون شک مشکل بیشتری در زمین ناهموار کوه ها خواهند داشت جائیکه شیب ها می تواند بیشتر هم باشد و دوره های زمانی بیشتری طول بکشد. بهتر است تمام عضلات قسمت تحتانی پا که برای صعود و پایین آمدن مورد نیاز است ( قبلا ) تقویت شوند، اما عصا ، بخصوص در اوایل فصل که پاهای خود را برای صعود های طولانی تر و سخت تر آماده می کنید وسیله کارآمدی است . پوشیدن زانو بند مناسب انتخاب دیگری است ، هر چند که باز می خواهید در سریعترین زمان ممکن بدون پشتیبانی برای قوی شدن تمرین کنید.

برخی افراد  استدلال می کنند که عصا یا زانو بند در مورد کسانی که به آنها وابسته هستند بمانند تکیه گاه عمل می کند. حرف آنها این است : اگر برای تعادل و ثبات یا برای عبور از زمین های قلوه سنگی یا شیب های سنگریزه ای به عصا یا زانو بند وابسته باشید ، هیچ وقت " پاهای بزی " خور را پرورش نخواهید داد، و ممکن است زمانی برسد که زانو بند خود را فراموش کنید یا عصای تان بشکند یا گم شود و در آن وقت در به پایان بردن صعود یا پیاده روی طولانی مشکل خواهید داشت چون اعتماد به کار پایتان جهت هماهنگی با دیگر اعضای گروه تان را از دست می دهید. به علاوه ، اگر در هر دو دست تان عصا داشته باشید و ( مثلا برای عبور از رودها ) نیاز دارید که شاخه ها یا ریشه های درخت را بگیرید ، عصا یک مزاحم یا سبب حواس پرتی می شود.و بالاخره ، اگر بیش از حد به آنها وابسته شوید و از آماده کردن یا تقویت پاها ( بخصوص عضله چهار سر ران ) غفلت کنید ، زمانیکه عصا را دم دست ندارید ، درد بیشتری را متحمل خواهید شد.

کلام آخر : عصای پیاده روی یا عصای اسکی حقیقتاً به کاهش فشار بر مفصل زانو کمک می کند و برای کسانی که قبلا دچار زانو درد هستند یا برای کسانی که فصل بلند مدتی از پیاده روی های طولانی و سفر های با کوله پشتی را آغاز کرده اند می تواند مناسب باشد. معهذا ، هر زمان که ممکن باشد ، سعی کنید تعادل و قدرتی را در زانوها ایجاد کنید که هر وقت لازم شد ، بدون زانو بند و عصا به راه خود ادامه دهید.

 

نویسنده : عباس کوچه فاره : ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٦/۱٠/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم