گروه کوهنوردی سرابان نطنز

گروه كوهنوردي سرابان نطنز در زمينه هاي كوهنوردي ، كوه گشت ، كوير نوردي ، غار نوردي و پياده روي فعاليت دارد

معدن سرب انارک

200 متر  زیرِ  زمین !!!!

روز جمعه 4/2/88  ساعت 5:30 دقیقه صبح به مرور افرادی که حضور خود را در برنامه این هفته اعلام کرده بودند در محل حاضر شدند.قبراق و سرحال .با نشاطی که از هوای پاک صبحگاهی نطنز سرچشمه می گیرد.

افراد سوار بر اتوبوس می شوند.از همان ابتدای برنامه شور و شوق خاصی همه را فراگرفته است.بگو و بخند...شوخی و مزاح...

امروز هوا کاملا غبارآلود و ابری است وخبری از خورشید نیست که نیست .به راه می افتیم.مسیر تند و تند از پیش روی ما می گذرد..نطنز ...اردستان....نائین...اینجا صبحانه ای مفصل از همه نوع غذا ی صبح گاهی صرف می شود.دقیقا ظرف مدت نیم ساعت.سریع جمع می شویم و سوار بر راکب آهنین ادامه راه را در پی می گیریم.

از شهر نیمه کویری نائین می گذریم .هوا همچنان غبار آلود است.در طول مسیر هر ازگاهی دشت کنار جاده پوشیده از گلهای شقایق وحشی و بابونه شده است.

به شهر کوچک و تاریخی انارک می رسیم.البته دیدار از انارک می ماند برای برگشت از معدن.از انارک تا معدن سرب نخلک در حدود یک ساعت در حرکت بودیم.مسیر اصلی به فرعی بدل می شود.چند کیلومتری که می رویم تابلویی نام نخلک را یدک می کشد: معدن سرب نخلک 9 کیلومتر.اینجا مسیر بسیار بد و ناهموار است آن چنان که گویی اتوبوس پیاده می رود.

به معدن نخلک می رسیم.در همین ابتدای کار قدمت این معدن سرشار و غنی چشمها را به خود خیره می کند.با نگهبان سلام وعلیکی وارد می شویم.لازم به ذکر است بازدید با هماهنگی آقای مهندس فرهاد حسینی (برادر آقای فرزاد حسینی از اعضای فعال گروه) انجام می شود .

اینجا غنای کشور ایران مشخص می شود.کشوری با معادن و منابع فراوان و غیر قابل شمارش.

به محض ورود یکی از متصدیان معدن ضمن

خوش آمدگویی به گروه ، ما را به محل آسانسور برد.آسانسور تا عمق 200 متری زمین می رود.ظرفیت حداکثر 10 نفر است.چند دسته می شویم و به نوبت سوار آسانسور رو سوی عمق .

مدت رسیدن تا کف زمین یک دقیقه البته با آسانسور.آنقدر پایین می رویم که گویی تا آن طرف کره زمین راهی بیش نیست.قدمت معدن به دوران ساسانیان می رسد!!!

محوطه ای باز با چندین کانال تو در تو.برق و آب گرم و ریلهای حمل بار با واگنهای قدیمی .اینجا افرادی با خونگرمی خاص آن مناطق پذیرای گروه  هستند.همگی ساده و پاک و بی آلایش.کلی اطلاعات در مورد فرآیند استخراج سرب از معدن می دهند.یکی یکی تونل ها و مکانهای مهم معدن را که 200 متر زیر زمین است می بینیم و عکسهایی به یادگار می اندازیم و با دنیادنیا خاطره به محل آسانسور باز می گردیم.کنار در ورودی آسانسور چند قطعه سنگ خام سرب را برایمان آماده کرده اند تا تحفه ای باشد محض یادگاری .هر کدام قطعه سنگی بر می داریم و باز 10 نفر 10 نفر سوار می شویم.مسیر بازگشت اندکی بیشتر طول می کشد.همه که به سطح زمین می رسیم جمع شده و عکسی دسته جمعی می اندازیم.البته چند ثانیه ابتدای خروج از آسانسور چشمها هیچ نمی بیند جز روشنایی.

اکنون می شود قدر آفتاب و هوای تازه را دانست.چه روحیه ای می طلبد کارگر باشی ،کارگرمعدن. آن هم 24 ساعت کار در 200 متری زیر زمین. با حداقل حقوق و امکانات. گرسنگی را با غذایی لذیذ و ساده در رستوران معدن رفع می کنیم.استراحتی مختصر و ادامه بازدید...

به کارخانه می رویم :

در اینجا استخراج اولیه از سنگ خام انجام می شود طی چندین مرحله شکستن سنگ و خرد کردن و جداسازی سرب و شستشوی انتهایی .که این مطلب  آشنا به فن می طلبد و زمان زیاد که از حوصله این متن خارج است.

در کنار بازدید از مکانهای تخصصی معدن سفری کوتاه داریم به آتشکده و قلعه ای قدیمی که در فاصله 500 متری معدن واقع شده است.

از کوهنوردی هم بی نصیب نیستیم. کوهی نسبتا کوتاه و زمانی کم.

به انتهای بازدید از معدن می رسیم .خداحافظی از کارگران وسوار بر اتوبوس و حرکت به سوی انارک خفته.

توقفی نیم ساعته در انارک و بدلیل عقب بودن از زمان بندی برنامه فقط قدمی  چند در قلعه بازسازی شده می زنیم و چند عکسی به سرعت می گیریم و سریع از انارک و منطقه کویری و تنها دل می کنیم و به سوی نطنز براه می افتیم . شهرها و روستا ها و بیابانها و دشتها به سرعتِ اتوبوس دیدگانمان را می نوازند.

ساعت 9 شب به نطنز می رسیم.

 

 


 

نویسنده : عباس کوچه فاره : ۸:٠٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳۸۸/٢/۱٢
Comments نظرات () لینک دائم