گروه کوهنوردی سرابان نطنز

قله دماوند بلند ترین قله (5671 متر ) ایران می باشد . جهت  صعود به این قله چهار یال اصلی و شانزده یال فرعی وجود دارد .یکی از متداول ترین مسیر ها مسیر جنوبی نامیده میشود ، که از شهر پلور و آبادی رینه دسترسی به این مسیر امکان پدیر می باشد.

با اتومبیل می توان تا گوسفند سرا که در ارتفاع 3100 متری قرار دارد رفت

چهارشنبه 19 مرداد90 

چهار نفر از اعضا ی گروه در یک برنامه پیش بینی نشده تصمیم گرفتیم که بام ایران را برای بار دوم فتح نماییم به همین منظور 4 صبح از نطنز به سمت شهر پلور حرکت نمودیم

و تا گوسفندسرا را با ماشین رفتیم ولی امسال جاده خرابتر بود 

کم کم وسایل رو آماده کردیم و بعد از صرف صبحانه ( البته ناهار باید اسمش رو گذاشت ) به سمت پناهگاه حرکت کردیم بعد از حدود 4 ساعت راهپیمایی به بارگاه سوم در ارتفاع 4200 متری رسیدیم ولی در کمال ناباوری از برف خبری نبود !

شب رو در پناهگاه که البته امسال خلوت تر بود سپری کردیم

20 مرداد 90  ساعت 5  وسایل رو آماده کردیم و ساعت 6:30 از پناهگاه به سمت قله حرکت کردیم در راه فقط حدود 2 یا 3 گروه در حال صعود بودند که ما هم با انرژی و توان بالا پیشرفتیم ولی چون برف نبود نزدیک قله گوگرد خیلی ما رو اذیت کرد

ساعت 14 بود که به قله رسیدیم ولی هوا بسیار نامساعد بود و سریع عکس هامون رو گرفتیم به امید این که دوباره بتوانیم با دوستان قله را فتح نماییم  ، قله را ترک کردیم . پس از 4 ساعت به پناهگاه رسیدیم .

در اینجا جا داره از آقای مرتضی فرخ شاد که مانند سال قبل این برنامه رو ترتیب دادند تشکر فراوان داشته باشم

افراد صعود کننده : مرتضی فرخشاد . سید عباس میر محمد علی . سعید وشاق . محمد جواد کوچه فاره

ببخشید که یکم دیر شد ....

طبق برنامه روز پنج شنبه 14 بهمن صعود سراسرس به قله کرکس شروع شد و ما هم  ساعت 16 به روستای کشه و مرغداری رسیدیم که مبدا صعود میباشد
از همان ابتدا با هوای بسیار سرد و طوفانی مواجه شدیم که طی این چند سال بی سابقه بود
بعد از آماده کردن وسایل به راه افتادیم و در راه با گروه های دیگری از تهران و اصفهان هم آشنا شدیم
ما هم بدون وقفه و سریع به راه خود ادامه دایدم چون هوا سرد بود از استراحت های طولانی و بیشتر از 1 دقیقه پرهیز کردیم و حدود ساعت 20 به پناهگاه رسیدیم و منتظر دوستانمان از اصفهان شدیم که آنها هم بعد از چند ساعت به پناهگاه آمدند و شب را در پناهگاه گذرانیدم و صبح هم  تعدادی برای صعود به قله آماده شدند
پس از آن ما هم برای پذیرایی از همنوردان عزیز به جمع دوستانمان ملحق شدیم که از همنوردان مان در برگشت پذیرایی با چای و ناهار داشته باشیم
و این برنامه هم به خوبی و با همکاری خوب گروه خاطری خوش برای ما و دیگر دوستان به جا گذاشت

جا داره اینجا از کسانی که ما را در پذیرایی از میهمانان عزیزمان یاری کردند کمال تشکر را داشته باشیم   

رالی خودروهای کلاسیک(تهران ــ ابیانه)

ابیانه را نه فقط همه ی ایران حتی خارج از ایران هم

می شناسند.

همان روستای منحصر به فرد با جاذبه های تاریخی و

باستانی اش.

همان روستایی که به دلیل خاک سرخش شهره جهانی دارد.

همان روستایی که مردمی دارد با لباس ها و آداب زبانزد

خاص و عام.

همان روستای با آب و هوای معتدل کوهستانی و

بهاران سرسبزو روح انگیز.

همان روستایی که پاییزش هوش از سر آدمی می پراند.

ابیانه همان روستایی است که...!

چرا توضیح تکراری ؟؟؟

فقط ابیانه ابیانه است.همین و بس!

رالی را هم که می دانیم چیست: مسابقه ی چندین راننده

خوردو با وسایل نقلیه شان.

حال تصور کنید رالی را در ابیانه !!!

گفته ی بالا مقدمه ای است بر اصل موضوع :

روز پنج شنبه 21 بهمن 1389 یک رالی کاملا رسمی با

خودروهای کلاسیک برگزار شد

که حداقل عمر این خودروها 25 سال بود. رالی از تهران شروع

شد و در ابیانه به نیمه رسید.و روز جمعه 22 بهمن 1389  از

ابیانه ادامه یافته و در تهران به پایان رسید.

برنامه ی جالبی بود. همه نوع خودرو شرکت داشت. راننده های

خوش برخورد وخودروهایی که به گفته ی برخی هاشان دوست 

لحظه های تلخ و شیرین زندگی شان بوده اند.

استقرار شرکت کنندگان و پذیرایی آنها به عهده ی شرکت

توسعه ی گردشگری گلرخ نطنز با همکاری گروه کوهنوردی

سرابان نطنز  بود.

گرچه هوا بسیار سرد بود ولی تماشای خودروها آنقدر سرگرم

کننده و مهیج بود که بیشتر اوقات سرما از یاد می رفت.

اسکان میهمانان در هتل زیبا و جذاب ابیانه بود. واقعا دست

مریزاد به مدیریت و کارکنان هتل که مایه ی حفظ آبروی نطنز

شدند.

و اما حواشی های مثبت و منفی برنامه:

ــ در طول مسیر از سه راهی هنجن تا ابیانه هیچ پارچه نوشته یا

پیامی از طرف مسئولین نطنز نبود که نبود.( افسوس )

ــ از انصاف به دور است اگر از اداره ی تربیت بدنی نطنز تقدیر

نکنیم چرا که با نصب پیام خوشامدگویی در محل هتل ابیانه به

یاد شرکت کنندگان انداخت که این روستای فوق العاده

زیرمجموعه ی شهرستان نطنز است و جالبتر اینکه این قضیه

باعث تعجب بسیاری

از ایشان شد.( تربیت بدنی محترم خداقوت )

ــ گزارش تصویری رالی توسط خبرنگار شبکه ی اصفهان به

صورت کامل تهیه شد ولی افسوس حتی ثانیه ای از آن در هیچ

جا پخش نشد.(شرمنده )

ــ کلیه ی مراحل این رالی زیر نظر کانون جهانگردی و

اتوموبیلرانی جمهوری اسلامی ایران و با کیفیتی مثال زدنی اجرا

شد.( کاش تکرار شود)

ــ و دست آخر اینکه : این برنامه هم مثل صدها برنامه ی قبل به

پایان رسید اما سوالاتی بسیار در ذهنمان بی پاسخ ماند. بعنوان

مثال اینکه چرا این قضیه ی بزرگ وکشوری در نطنز کمترین

انعکاسی نداشت؟ یا چرا در نطنز به خاطر این موضوع آب هم

ازآب تکان نخورد؟ چرا... ؟چرا...؟ و هزاران چرای دیگر...!