گروه کوهنوردی سرابان نطنز

قله دماوند بلند ترین قله (5671 متر ) ایران می باشد . جهت  صعود به این قله چهار یال اصلی و شانزده یال فرعی وجود دارد .یکی از متداول ترین مسیر ها مسیر جنوبی نامیده میشود ، که از شهر پلور و آبادی رینه دسترسی به این مسیر امکان پدیر می باشد.

با اتومبیل می توان تا گوسفند سرا که در ارتفاع 3100 متری قرار دارد رفت

چهارشنبه 19 مرداد90 

چهار نفر از اعضا ی گروه در یک برنامه پیش بینی نشده تصمیم گرفتیم که بام ایران را برای بار دوم فتح نماییم به همین منظور 4 صبح از نطنز به سمت شهر پلور حرکت نمودیم

و تا گوسفندسرا را با ماشین رفتیم ولی امسال جاده خرابتر بود 

کم کم وسایل رو آماده کردیم و بعد از صرف صبحانه ( البته ناهار باید اسمش رو گذاشت ) به سمت پناهگاه حرکت کردیم بعد از حدود 4 ساعت راهپیمایی به بارگاه سوم در ارتفاع 4200 متری رسیدیم ولی در کمال ناباوری از برف خبری نبود !

شب رو در پناهگاه که البته امسال خلوت تر بود سپری کردیم

20 مرداد 90  ساعت 5  وسایل رو آماده کردیم و ساعت 6:30 از پناهگاه به سمت قله حرکت کردیم در راه فقط حدود 2 یا 3 گروه در حال صعود بودند که ما هم با انرژی و توان بالا پیشرفتیم ولی چون برف نبود نزدیک قله گوگرد خیلی ما رو اذیت کرد

ساعت 14 بود که به قله رسیدیم ولی هوا بسیار نامساعد بود و سریع عکس هامون رو گرفتیم به امید این که دوباره بتوانیم با دوستان قله را فتح نماییم  ، قله را ترک کردیم . پس از 4 ساعت به پناهگاه رسیدیم .

در اینجا جا داره از آقای مرتضی فرخ شاد که مانند سال قبل این برنامه رو ترتیب دادند تشکر فراوان داشته باشم

افراد صعود کننده : مرتضی فرخشاد . سید عباس میر محمد علی . سعید وشاق . محمد جواد کوچه فاره

ببخشید که یکم دیر شد ....

طبق برنامه روز پنج شنبه 14 بهمن صعود سراسرس به قله کرکس شروع شد و ما هم  ساعت 16 به روستای کشه و مرغداری رسیدیم که مبدا صعود میباشد
از همان ابتدا با هوای بسیار سرد و طوفانی مواجه شدیم که طی این چند سال بی سابقه بود
بعد از آماده کردن وسایل به راه افتادیم و در راه با گروه های دیگری از تهران و اصفهان هم آشنا شدیم
ما هم بدون وقفه و سریع به راه خود ادامه دایدم چون هوا سرد بود از استراحت های طولانی و بیشتر از 1 دقیقه پرهیز کردیم و حدود ساعت 20 به پناهگاه رسیدیم و منتظر دوستانمان از اصفهان شدیم که آنها هم بعد از چند ساعت به پناهگاه آمدند و شب را در پناهگاه گذرانیدم و صبح هم  تعدادی برای صعود به قله آماده شدند
پس از آن ما هم برای پذیرایی از همنوردان عزیز به جمع دوستانمان ملحق شدیم که از همنوردان مان در برگشت پذیرایی با چای و ناهار داشته باشیم
و این برنامه هم به خوبی و با همکاری خوب گروه خاطری خوش برای ما و دیگر دوستان به جا گذاشت

جا داره اینجا از کسانی که ما را در پذیرایی از میهمانان عزیزمان یاری کردند کمال تشکر را داشته باشیم