/ 1 نظر / 13 بازدید
محمد رمضانی قاصدک طرق نطنز

به خاطر بدی راه اتومبیل دیگر بالاتر نمی رفت. البته اگر ماشین ما شاسی بلند بود شاید حدود یک کیلومتر دیگر هم می توانستیم با ماشین بالاتر برویم و به ایستگاه ابتدایی قله کرکس جایی که تابلوهای خوش امد به کوهنوردان نصب است برسیم، اما به ناچار ماشین رو پارک کردیم و ادامه مسیر رو با پای پیاده طی کردیم. البته چون اشنایی کاملی به مسیر نداشتیم و امکانات مناسبی نداشتیم تصمیم گرفتیم فقط تا جانپناه برویم و شروع به بالا رفتن کردیم . در میون راه به یک گروه سه نفره حرفه ای که از اصفهان امده بودند برخورد کردیم اونا همه چیز داشتند. کوله های حسابی، باتوم ، کفشهای خوب،چکش، طناب، پتو، چادر، شاید همه نوع وسایل و لوازم کوهنوردی و ... ولی ما فقط خودمون بودیم بدون هیچ وسیله . مقداری از راه رو با اون گروه پیمودیم اونا خیلی مسلط بودند ارام ارام و پیوسته حرکت می‌کردند و برعکس اونا ما، یه ذره تند میرفتیم دو دقیقه مي نشستیم بعد دوباره راه میافتادیم و دوباره... .